بهترین دوست بچه‌ها

کتاب «بهترین دوست بچه ها» به سروده سیدمحمد مهاجرانی و تصویرگری شیوا ضیایی، در قالب شعر می باشد و به سبک ادبی شعر داستانی کودکانه است. انتشارات جامعه القرآن کریم منتشر کرده است. موضوع کتاب معرفی پیامبرص به عنوان خوش قلب ترین انسان روی زمین است. بهترین دوست برای کودکان است. عنوان کتاب ساده و کنجکاوی کودک را برمی انگیزد. مرتبط با موضوع داستان است. در ذهن کودک می نشیند و تا مدت ها آن را به ذهن می سپارد. تصاویر شاد و براق است. همان طور که می دانیم تصویر گاهی بهتر از هزار واژه مفهوم را می رساند. تصاویر کتاب بسیار زیبا و شادی کودکان به زیبایی به تصویر کشیده شده است. اثر در قالب شعر قرار می گیرد و از نوع شعر داستانی است. از آرایۀ تشبیه و استعاره در اشعار به کار رفته است. شعر بر وزن چهارپاره است.
شعری که تا حدودی تخیل را برمی انگیزد. با زبان و جهان کودک کاملا مطابقت دارد. دنیای کودکان دنیای زیبایی است که دوستی مهربان می طلبد. این دوستی از طرف رسول خدا ص که پیامبر و فرستادۀ اوست با تصویرگری به زیبایی نشان داده شده است. دوست و رفیق از مواردی است که کودک مخاطب می تواند آن را ملموس احساس کند.
فضای شعر برای کودک بیگانه نیست. از نظر زبان ساده و روان است و فاقد پیچش کلامی. واژگان یکسره از قلمرو لغات کودک است. به دلیل اینکه کودکان از طریق شعر مهارت های مهمی را یاد می گیرند. و هم چنین کودک را برای خواندن آماده می کند. قدرت بیان او را هم افزایش می دهد. به همین دلیل می تواند تفاوت بین صدا و ریتم کلمات را درک کند. این اثر با عطوفت پیامبر ص می تواند احساس عاطفه را به کودک انتقال دهد. در ضمن این احساس عاطفه و مهربانی به تقویت هوش عاطفی کودک نیز کمک شایانی خواهد کرد.
برای معرفی پیامبر ص شاعر به خوبی از هنر شعر استفاده کرده است. القا برخی مفاهیم تربیتی به کودک از طریق شعر براحتی امکان پذیر است. به دلیل آهنگین بودن غالبا توجه کودکان را به خود جلب می کند. لازمه هر شعر تأثیرگذاری است داشتن احساس و عاطفه و جان بخشی به اشیاء آن است و این زمانی امکان پذیر است که ما از دنیای بچه ها صحبت کنیم. کودک مخاطب با کودکان در تصاویر کتاب همذات پنداری خواهند کرد و دوست خواهند داشت که کسی مثل پیامبر ص باشد و این می تواند باعث شود که والدین به راحتی وجود امام زمان ع را به آنها با طعم شیرینی به کودک معرفی کند.
مهمترین اثر تربیتی این کتاب از نظر اعتقادی معارف (پیامبرشناسی) است. اخلاق(محبت به اهل بیت ع) است. آداب معاشرت عمومی(سلام کردن، مهربانی و عطوفت) آداب معاشرت اختصاصی( با دوست و همسایه و خواهر و برادر)