
2/5
الگوسازی مثبت
آثاری چون «تیمارستان متروک» یک اثر با فضای روانشناختی–ترسناک است، شخصیتهایی مثل نیل و بری (که معمولاً در چنین داستانهایی انسانهایی با گذشتههای پیچیده، آسیبدیده یا رفتارهای مبهم هستند) معمولاً به قصد الگوسازی مثبت نوشته نمیشوند.
آثار ژانر وحشت روانشناختی معمولاً هدفشان «ارائه نقشالگو» نیست، بلکه: بررسی تاریکی ذهن انسان؛ نمایش رفتارهای پیچیده و گاهی مخرب؛ برجسته کردن سؤالات اخلاقی، ترسها و انتخابها و …. است. پس کتاب بیش از آنکه الگو ارائه کند، سعی میکند آگاهی و درک روانی ایجاد کند.


