امتیاز 3 از 5
الگوسازی مثبت
الگوی مینا یک «الگوی صددرصد ایده‌آل» نیست؛ او یک الگوی واقعی، انسانی و نزدیک به تجربهٔ نوجوانان است. کتاب بیش از آنکه الگوی «کاملاً تربیتی» بدهد، الگوی مواجههٔ انسانی با احساسات سخت را نشان می‌دهد. به‌جای قهرمان‌سازی، احساسات واقعی مثل سردرگمی، ترس، تنهایی و خشم را نمایش می‌دهد؛ همین باعث می‌شود نوجوان احساس کند «تنها نیست» و درک شود. این خود نوعی الگوسازی مثبت است، چون: نشان می‌دهد احساسات سخت طبیعی‌اند. می‌آموزد که پناه بردن به تخیل می‌تواند سازوکار سالمی برای مدیریت فشارهای عاطفی باشد. ترویج می‌کند که هرکس می‌تواند جایگاهی برای آرامش و امید درون خود بسازد (استعارهٔ «سه سوت»).
