
الگوسازی مثبت
در این کتاب، مامان رباتی به عنوان یک مادر ایدهآل و بیعیب و نقص به تصویر کشیده میشود که همیشه در خدمت فرزند است، هیچوقت او را سرزنش نمیکند، مشقهایش را انجام میدهد، به خواستههایش پاسخ میدهد و اجازه میدهد کودک هر کاری که میخواهد بکند. این الگوسازی نشان میدهد که تصور کودک از مادر ایدهآل چگونه است و بر نیازهای عاطفی، محافظتی و همراهی کودک تأکید دارد.
با این حال، در ادامه داستان مشخص میشود که این مادر رباتی هرچقدر هم کامل به نظر برسد، فاقد محبت واقعی و عاطفهای است که فقط مادر واقعی میتواند داشته باشد. این تضاد به عنوان الگویی تربیتی استفاده شده تا اهمیت حضور واقعی، محبت و رابطه عاطفی والدین با کودک برجسته شود.
بنابراین کتاب ضمن داشتن یک الگوسازی مثبت از نظر عملکرد ظاهری، در نهایت الگویی از محبت و حضور واقعی والدین را به عنوان الگوی مطلوب و ضروری تربیتی معرفی میکند.


