اتاق دوست داشتنی من

کتاب «اتاق دوست‌داشتنی من» نوشته فرزانه رحمانی است. مژگان سعیدیان، تصویرگر این اثر است. این کتاب توسط انتشارات میچکا در سال 1398 در 24 صفحه منتشر شده و در سال 1398 به چاپ دوم رسیده است. این کتاب، دارای نشان چهار «لاک‌پشت پرنده»، برگزیده‌ی کتاب رشد کودک سال ۱۳۹۹، انتخاب تصویرگر نمونه و برگزیده‌ی جشنواره‌ی رشد ۹۹، برگزیده‌ی جشنواره‌ی تصویرگری مسکو ۲۰۲۲ و … را در کارنامه خود دارد.

اتاق دوست‌داشتنی من، کتابی تصویری است که با زبانی لطیف و تصویری خیال‌انگیز، تجربه‌ی کودکان از فضای شخصی، خلاقیت و بازی را به تصویر می‌کشد. این اثر به حق و حقوق کودک و اهمیت فضای ذهنی و جسمی او توجه دارد و با دعوت کودک به ورود به دنیای خیال‌پردازی، محیط امن و ارزشمندِ اتاق کودک را محور روایت قرار می‌دهد.

داستان درباره‌ی اتاق یک کودک است؛ جایی که کودک می‌تواند: با یک جعبه مقوایی به دنیاهای دیگر سفر کند؛ سوار بر تخت‌خواب تا دریاها برود؛ با شیشه مربا به فضا پرواز کند؛ و … فضای اتاق تبدیل به سرزمین‌های پر از خیال و بازی‌های کودکانه می‌شود و نشان می‌دهد که این اتاق، برای کودک نه تنها یک مکان فیزیکی، بلکه محل رشد تخیل، استقلال و تجربه‌ی شخصی است.

کتاب از زاویه‌ای لطیف به کودکان یادآوری می‌کند که فضای شخصی و ذهنی‌شان ارزشمند است و بزرگ‌ترها باید این فضا را محترم بشمارند — این یک موضوع تربیتی بسیار مهم و کمتر پرداخت‌شده در ادبیات خردسال است. اتاق کودک، فضایی نیست که فقط اسباب‌بازی‌ها در آن باشند؛ بلکه محل خلاقیت، خیال‌پردازی و سفر ذهنی کودک است. این پیام به کودک کمک می‌کند تا بداند بازی و خیال، نه یک سرگرمی ساده، بلکه بخشی از رشد ذهنی و اجتماعی او است. دیدن اتاق به‌عنوان «اتاق من» در برابر «جهان دیگران» باعث می‌شود کودک هویت مستقل‌تری احساس کند. این مسئله می‌تواند در رشد اعتماد به نفس و احساس امنیت درونی او نقش داشته باشد.

تصاویر نقش بسیار مهم و فعالی در انتقال احساس و فضای داستان دارد. تصاویر: ساده، رنگارنگ و پر از جزئیات کودکانه‌اند؛ فضای اتاق را به سرزمین خیال‌انگیز تبدیل می‌کنند؛ از حرکت و بازی کودک در اشیاء ساده، دنیایی زنده خلق می‌کنند. این تصویرها نه تنها زیبایی بصری دارند، بلکه به کودک کمک می‌کنند تا همان دنیای تجربه‌شده‌ی خود در اتاق را در کتاب ببینند و احساس کنند.